| Descarga e instala la(s) fuente(s) indispensable(s) para ver Sánscrito en toda su gloria Lee Transliterando (2) (castellano) para comprender plenamente el sistema de transliteración |
Bhairavastotram
Himno a Bhairava
Introducción
Ésta es el venerable Bhairavastotram de Abhinavagupta (Himno a Bhairava). Abhinavagupta es harto conocido por sus obras muy voluminosas tales como Tantrāloka, Tantrasāra, Parātrīśikāvivaraṇa, etc. Todas esas obran requirieron de un increíble coeficiente intelectual y mucha experiencia, al igual que conocimiento, acerca de la tradición del Shaivismo Trika. Los discípulos de Abhinavagupta no siempre tenían intelectos aptos que pudiesen comprender totalmente los significados en todas sus misteriosas y complicadas enseñanzas. Muchos de ellos eran solamente devotos, con un gran corazón pero con pequeñas aptitudes intelectuales como para dar abasto con tan extensos tratados llenos de Sánscrito extremadamente complicado. Se dice generalmente que sólo el santo Kṣemarāja podía lidiar con la masiva erudición de Abhinavagupta. Entonces, para aliviar a esos discípulos dotados de intelectos muy débiles, compasivamente, Abhinavagupta compuso pequeñas obras de unas cuantas estrofas tales como este Bhairavastotram.
Parece ser que este Himno a Bhairava (al Gran Señor) era el favorito de Abhinavagupta. Este texto es muy famoso por concederle poderes sobrenaturales a los que lo entonan. Cuando el Gran Sabio decidió dejar su cuerpo, se encaminó hacia la Bhairavaguhā con mil doscientos discípulos. Cuando llegó, entró solo en dicha cueva sagrada mientras cantaba el Bhairavastotram. Nunca más nadie vio otra vez al eminente Abhinavagupta.
Ahora lee el Bhairavastotram y experimenta Supremo Deleite, querido Śiva.
Importante: Todo lo que está entre paréntesis y en cursiva dentro de la traducción ha sido agregado por mí para completar el sentido de una determinada frase u oración. A su vez, todo lo que está entre doble guión (--...--) constituye adicional información aclaratoria también agregada por mí.
Bhairavastotram
व्याप्तचराचरभावविशेषं चिन्मयमेकमनन्तमनादिम्।
भैरवनाथमनाथशरण्यं तन्मयचित्ततया हृदि वन्दे॥१॥
Vyāptacarācarabhāvaviśeṣaṁ cinmayamekamanantamanādim|
Bhairavanāthamanāthaśaraṇyaṁ tanmayacittatayā hṛdi vande||1||
En (mi) Corazón (hṛdi), (y) con (mi) mente que consiste en Él --en Bhairava-- (tad-maya-cittatayā), le rindo homenaje (vande) al Señor Bhairava (bhairava-nātham), al que les da refugio a los desprotegidos (anātha-śaraṇyam), cuya pecularidad/característica principal es la penetración de la condición de animado e inanimado (vyāpta-cara-acara-bhāva-viśeṣam), que es Conciencia (cit-mayam), que es Uno (ekam), Infinito (anantam), (y) Sin Comienzo (anādim)||1||
त्वन्मयमेतदशेषमिदानीं भाति मम त्वदनुग्रहशक्त्या।
त्वं च महेश सदैव ममात्मा स्वात्ममयं मम तेन समस्तम्॥२॥
Tvanmayametadaśeṣamidānīṁ bhāti mama tvadanugrahaśaktyā|
Tvaṁ ca maheśa sadaiva mamātmā svātmamayaṁ mama tena samastam||2||
Por el Poder de Tu Gracia/Favor (tvad-anugraha-śaktyā), ahora (idānīm) Esto --el universo-- (etad) aparece (bhāti) para mí (mama) como completamente (aśeṣam) lleno de Ti (tvad-mayam). Y (ca) Tú (ca), ¡oh Gran Señor (mahā-īśa)!, (eres) siempre (sadā eva) mi (mama) Ser (ātmā). Por esa razón (tena), todo (samastam) lo que consta del propio Ser --es decir, el universo-- (sva-ātma-mayam) (es) mío (mama) --esta última parte del texto es confusa y puede que esté corrupta--||2||
स्वात्मनि विश्वगते त्वयि नाथे तेन न संसृतिभीतिकथास्ति।
सत्स्वपि दुर्धरदुःखविमोहत्रासविधायिषु कर्मगणेषु॥३॥
Svātmani viśvagate tvayi nāthe tena na saṁsṛtibhītikathāsti|
Satsvapi durdharaduḥkhavimohatrāsavidhāyiṣu karmagaṇeṣu||3||
Por ese motivo (tena), en el propio Ser (sva-ātmani), en Ti (tvayi) —en el Omnipresente Señor (viśva-gate... nāthe)—, no existe ninguna (na asti) mención acerca del miedo al Saṁsāra --a la trasmigración llena de dolor-- (saṁsṛti-bhīti-kathā). Ni siquiera (hay mención) (api) con referencia a las reales/verdaderas huestes de karma-s (satsu... karma-gaṇeṣu) que ocasionan irresistibles terror, engaño y sufrimiento (durdhara-duḥkha-vimoha-trāsa-vidhāyiṣu)||3||
अन्तक मां प्रति मा दृशमेनां क्रोधकरालतमां विदधीहि।
शङ्करसेवनचिन्तनधीरो भीषणभैरवशक्तिमयोऽस्मि॥४॥
Antaka māṁ prati mā dṛśamenāṁ krodhakarālatamāṁ vidadhīhi|
Śaṅkarasevanacintanadhīro bhīṣaṇabhairavaśaktimayo'smi||4||
¡Oh muerte --o también «Yama», el dios de la muerte-- (antaka), no dirijas --otras versiones escriben "vinidhehi"-- (mā... vidadhīhi) hacia mí (mām prati) esta mirada (tuya) que porta la más espantosa ira (dṛśam enām krodha-karāla-tamām)!, (pues) estoy (asmi) firme en el pensamiento de servir a Śaṅkara (śaṅkara-sevana-cintana-dhīraḥ), (y también) lleno del Poder del Aterrador/Formidable Bhairava (bhīṣaṇa-bhairava-śakti-mayaḥ)!||4||
इत्थमुपोढभवन्मयसंविद्दीधितिदारितभूरितमिस्रः।
मृत्युयमान्तककर्मपिशाचैर्नाथ नमोऽस्तु न जातु बिभेमि॥५॥
Itthamupoḍhabhavanmayasaṁviddīdhitidāritabhūritamisraḥ|
Mṛtyuyamāntakakarmapiśācairnātha namo'stu na jātu bibhemi||5||
De este modo (ittham), con (mi) abundante oscuridad acumulada hecha pedazos por la Luz de la Conciencia que está llena de Ti (upoḍha-bhavat-maya-saṁvid-dīdhiti-dārita-bhūri-tamisraḥ), ya no me asustan más la muerte, el dios de la muerte, el karma y los duendes (mṛtyu-yamāntaka-karma-piśācaiḥ... na jātu bibhemi). ¡Oh Señor (nātha), vaya una salutación (para Ti) (namas astu)!||5||
प्रोदितसत्यविबोधमरीचिप्रोक्षितविश्वपदार्थसतत्त्वः।
भावपरामृतनिर्भरपूर्णे त्वय्यहमात्मनि निर्वृत्तिमेमि॥६॥
Proditasatyavibodhamarīciprokṣitaviśvapadārthasatattvaḥ|
Bhāvaparāmṛtanirbharapūrṇe tvayyahamātmani nirvṛttimemi||6||
Yo (aham), cuya naturaleza (mía) es todos los principios purificados mediante rociado por los rayos de luz de la Conciencia que es la Verdad proclamada (prodita-satya-vibodha-marīci-prokṣita-viśva-padārtha-satattvaḥ), voy (emi) hacia la Beatitud Final (nirvṛttim) en el Ser (ātmani), en Ti (tvayi), que eres Pleno y estás repleto del Supremo Néctar de la devoción (bhāva-para-amṛta-nirbhara-pūrṇe)||6||
मानसगोचरमेति यदैव क्लेशदशातनुतापविधात्री।
नाथ तदैव मम त्वदभेदस्तोत्रपरामृतवृष्टिरुदेति॥७॥
Mānasagocarameti yadaiva kleśadaśātanutāpavidhātrī|
Nātha tadaiva mama tvadabhedastotraparāmṛtavṛṣṭirudeti||7||
Cuando (yadā eva) la creadora del dolor corporal y de los estados de aflicción --aparentemente, Abhinavagupta se refiere a la Māyā-- (kleśa-daśā-tanu-tāpa-vidhātrī) alcanza la esfera mental (mānasa-gocaram eti), entonces (tadā eva), ¡oh Señor (nātha)!, surge (udeti) mi (mama) lluvia de Néctar Supremo (en la forma de este) himno acerca de la unidad Contigo (tvad-abheda-stotra-para-amṛta-vṛṣṭiḥ)||7||
शङ्कर सत्यमिदं व्रतदानस्नानतपो भवतापविनाशि।
तावकशास्त्रपरामृतचिन्ता स्यन्दति चेतसि निर्वृत्तिधाराम्॥८॥
Śaṅkara satyamidaṁ vratadānasnānatapo bhavatāpavināśi|
Tāvakaśāstraparāmṛtacintā syandati cetasi nirvṛttidhārām||8||
¡Oh Śaṅkara (śaṅkara)!, esto es cierto (satyam idam): Votos, caridad, baños y austeridad (vrata-dāna-snāna-tapas) destruyen el dolor del Saṁsāra --de la trasmigración llena de miseria y sufrimiento-- (bhava-tāpa-vināśi). (No obstante,) el pensamiento acerca del Néctar Supremo (proveniente) de Tus escrituras (tāvaka-śāstra-para-amṛta-cintā) destila (syandati) una corriente de Beatitud Final (nirvṛtti-dhārām) en la mente (cetasi)||8||
नृत्यति गायति हृष्यति गाढं संविदियं मम भैरवनाथ।
त्वां प्रियमाप्य सुदर्शनमेकं दुर्लभमन्यजनैः समयज्ञम्॥९॥
Nṛtyati gāyati hṛṣyati gāḍhaṁ saṁvidiyaṁ mama bhairavanātha|
Tvāṁ priyamāpya sudarśanamekaṁ durlabhamanyajanaiḥ samayajñam||9||
Después de alcanzarte (āpya) a Ti (tvām), al Amado (priyam), al Hermoso (sudarśanam), al Uno (ekam), al Que Es Difícil de lograr (durlabham) para otra gente (anya-janaiḥ), (y) al Que Conoce el tiempo correcto (samaya-jñam), esta (iyam) Conciencia (saṁvid) mía (mama) danza (nṛtyati), canta (gāyati) (y) se regocija (hṛṣyati) grandemente (gāḍham), ¡oh Señor Bhairava (bhairava-nātha)!||9||
वसुरसपौषे कृष्णदशम्यामभिनवगुप्तः स्तवमिममकरोत्।
येन विभुर्भवमरुसन्तापं शमयति झटिति जनस्य दयालुः॥१०॥
Vasurasapauṣe kṛṣṇadaśamyāmabhinavaguptaḥ stavamidamakarot|
Yena vibhurbhavamarusantāpaṁ śamayati jhaṭiti janasya dayāluḥ||10||
En el décimo día de (la quincena) oscura --Abhinavagupta omitió «pakṣa» (quincena)-- (kṛṣṇa-daśamyām) del (mes de) Pauṣa del (año) 68 --aproximadamente, en enero del 993 d.C.-- (vasu-rasa-pauṣe), Abhinavagupta (abhinavaguptaḥ) confeccionó (akarot) este (idam) himno de alabanza (stavam), mediante el cual (yena), el Todopenetrante (vibhuḥ) (y) Compasivo --Bhairava-- (dayāluḥ) instantáneamente (jhaṭiti) alivia y calma (śamayati) la aflicción/el dolor/la angustia de la gente en el desierto/páramo del Saṁsāra (bhava-maru-santāpam... janasya)||10||
समाप्तं स्तवमिदमभिनवाख्यं पद्यनवकम्॥
Samāptaṁ stavamidamabhinavākhyaṁ padyanavakam||
Este (idam) himno de alabanza (stavam), de nueve versos --el décimo es una especie de epílogo-- (padya-navakam), cuyo narrador es Abhinavagupta (abhinava-ākhyam), está terminado (samāptam)||
Información Adicional
Este documento ha sido concebido por Gabriel Pradīpaka, uno de los dos fundadores de este sitio, y guru espiritual versado en idioma Sánscrito y filosofía Trika.
Para mayor información sobre Sánscrito, Yoga y Filosofía India; o si quieres hacerme algún comentario, preguntar algo o corregir algún error, siéntete libre de contactarnos: Ésta es nuestra dirección de correo.









